Την Πρωτοχρονιά, ο Ερμής αφήνει τα περιττά και μπαίνει στον Αιγόκερω. Δεν χτυπάει την πόρτα. Μπαίνει κατευθείαν στο γραφείο, κλείνει το παράθυρο και ζητάει να δει τα πρακτικά. Ο λόγος, η σκέψη και η επικοινωνία αποκτούν βάρος, ευθύνη και μια ελαφριά οσμή αρχείου. Δεν μιλάμε πια για «τι νιώθω», αλλά για τι αντέχει να σταθεί στον χρόνο. Κι αν κάτι δεν στέκεται, ο Ερμής απλώς το αφήνει να καθίσει σε …
Την Πρωτοχρονιά, ο Ερμής αφήνει τα περιττά και μπαίνει στον Αιγόκερω. Δεν χτυπάει την πόρτα. Μπαίνει κατευθείαν στο γραφείο, κλείνει το παράθυρο και ζητάει να δει τα πρακτικά. Ο λόγος, η σκέψη και η επικοινωνία αποκτούν βάρος, ευθύνη και μια ελαφριά οσμή αρχείου. Δεν μιλάμε πια για «τι νιώθω», αλλά για τι αντέχει να σταθεί στον χρόνο. Κι αν κάτι δεν στέκεται, ο Ερμής απλώς το αφήνει να καθίσει σε μια γωνία μέχρι να ωριμάσει ή να καταρρεύσει από μόνο του.
Ψυχολογικά, αυτή η διέλευση λειτουργεί σαν εσωτερικός λογιστής. Ξεσκονίζει σκέψεις, ταξινομεί αναμνήσεις, μετράει λέξεις και κόβει τα περιττά έξοδα συναισθηματικής φλυαρίας. Το χιούμορ γίνεται ξηρό, σχεδόν υπόγειο, σαν αστείο που λέγεται με σοβαρό ύφος και σε κάνει να γελάς δύο ώρες μετά.
Ο Ερμής στον Αιγόκερω δεν υπόσχεται εύκολες απαντήσεις. Υπόσχεται όμως κάτι πιο σπάνιο: σκέψη που αντέχει. Και χιούμορ που επιβιώνει, ακόμη κι όταν πέσουν τα φώτα.
*Η φωτογραφία έχει δημιουργηθεί με AI
Διάβασε επίσης:
Δείτε και αυτά