Στην Αλχημεία, πριν από την έννοια των στοιχείων, έχουμε τέσσερις βασικές ιδιότητες στη φύση που, από τον συνδυασμό τους, προκύπτουν τα τέσσερα στοιχεία: το θερμό, το ψυχρό, το υγρό και το ξηρό.Το στοιχείο της Φωτιάς είναι συνδυασμός θερμού και ξηρού.Το στοιχείο της Φωτιάς αντιστοιχεί στη διαισθητική λειτουργία (μία από τις δύο δευτερεύουσες ανθρώπινες λειτουργίες) στην τυπολογία του Jung, στις Ρά…
Στην Αλχημεία, πριν από την έννοια των στοιχείων, έχουμε τέσσερις βασικές ιδιότητες στη φύση που, από τον συνδυασμό τους, προκύπτουν τα τέσσερα στοιχεία: το θερμό, το ψυχρό, το υγρό και το ξηρό.
Το στοιχείο της Φωτιάς είναι συνδυασμός θερμού και ξηρού.
Το στοιχείο της Φωτιάς αντιστοιχεί στη διαισθητική λειτουργία (μία από τις δύο δευτερεύουσες ανθρώπινες λειτουργίες) στην τυπολογία του Jung, στις Ράβδους (μπαστούνια) του Ταρώ και στον «Αιματώδη» τύπο του Ιπποκράτη.
Τη διαισθητική λειτουργία πολλοί θα την απέδιδαν στο στοιχείο του Νερού. Αυτό δεν είναι λάθος, γιατί τα ζώδια του νερού είναι διαισθητικά. Ωστόσο, αυτό που πολλές φορές θεωρούμε διαίσθηση, δεν είναι παρά η ταχύτατη συναισθηματική ανταπόκριση.
Εξάλλου και τα ζώδια της Φωτιάς μπορεί να χαρακτηριστούν συναισθηματικά. Απλά εδώ μιλάμε για εξωστρεφές συναίσθημα, σε αντίθεση με το εσωστρεφές συναίσθημα του Νερού. Το συναίσθημα της Φωτιάς είναι ενθουσιώδες. Δεν έχει τόσο βάθος όσο το Νερό. Είναι όμως πιο «διάφανο», λόγω της εξωστρέφειας. Ο άνθρωπος που έχει έντονο Πυρ στον χάρτη του, είναι αυτό που φαίνεται! Δεν κρύβει δεύτερες σκέψεις. Αυτό φυσικά τείνει να το ονομάζει ειλικρίνεια, αλλά δεν είναι! Σε πρώτο επίπεδο ανάγνωσης, ακούγεται σωστό. Ο τύπος της Φωτιάς, έχει άλλωστε μια παιδικότητα και μια αγνότητα στην έκφραση. Χαίρεται σαν μικρό παιδί! Σε δεύτερο επίπεδο όμως, το να εκφράζει κάποιος ό,τι στιγμιαία του έρχεται στο μυαλό, χωρίς δεύτερη σκέψη, υποκινούμενος φυσικά από τον συνηθισμένο συναισθηματισμό, δεν είναι πραγματική ειλικρίνεια. Η πραγματική ειλικρίνεια δεν υπάρχει από μόνη της. Πρέπει να κατακτηθεί. Είναι προϊόν προσπάθειας και κατανόησης. Ωστόσο μπορεί να πει κανείς πως τα ζώδια της Φωτιάς είναι πιο αυθόρμητα, ειδικά σε σχέση με αυτά του Νερού.
Υπερτονισμός του στοιχείου της Φωτιάς στον αστρολογικό χάρτη, σημαίνει εξωστρέφεια, ενθουσιασμό, δίψα για ζωή, δημιουργικότητα. Ο άνθρωπος βιώνει τις αλλαγές θετικά, θεωρώντας τις ως νέες ευκαιρίες. Έχει πίστη στη ζωή και ρισκάρει! Η ιδιότητα της Φωτιάς να εξαπλώνεται, εκφράζεται μέσα από το να παρακινεί και να εμπνέει τους άλλους. Συχνά, ακόμη και αν είναι καλός αθλητής, δεν έχει καλή σχέση με το σώμα του, αφού όλα «είναι μέσα στο κεφάλι» του. Η συνεχής δραστηριότητα τον κάνει να χάνει την επαφή με τη «Γη», αγνοώντας τα μηνύματα του οργανισμού, μέχρι να έρθει η κατάρρευση.
Η έλλειψη της Φωτιάς σε έναν χάρτη, δείχνει παθητικότητα, πιθανή εσωστρέφεια και πρόβλημα αυτοέκφρασης. Βέβαια, μπορούμε να δούμε ποια είναι η «σκιά» της Φωτιάς. Δηλαδή η υποσυνείδητη εκείνη πλευρά της προσωπικότητας που δεν θέλουμε να δούμε ή να αποδεχτούμε και συχνά εκφράζεται ανεξέλεγκτα. Ας τα δούμε όλα μαζί, εξετάζοντας πώς εκφράζεται το στοιχείο αυτό στα 3 ζώδια που το αντιπροσωπεύουν.
Η αγνότητα και το πνευματικό στοιχείο αποδίδονται στη Φωτιά, που εδώ παρουσιάζεται εξιδανικευμένη. Στους Πυθαγόρειους είναι το πρώτο από τα 4 Στοιχεία της δημιουργίας. Είναι η εσωτερική «φλόγα», το θεϊκό στοιχείο μέσα στον άνθρωπο.
Ο Προμηθέας σύμφωνα με τον Λουκιανό, δημιούργησε με τη βοήθεια της Αθηνάς τον πρώτο άνθρωπο, από πηλό και Φωτιά. Επίσης χάρισε στον άνθρωπο τη Φωτιά, που έκρυψε σε έναν κούφιο βλαστό (αναφορά στη σπονδυλική στήλη και το Κηρύκειο), για να τον σώσει από τον ξεπεσμό.
Ο Βάγκνερ παρουσιάζει την εντυπωσιακή σκηνή στη «Βαλκυρία» με την κοιμώμενη Βρουνχίλδη, που φρουρείται από ένα τείχος φωτιάς.
Ο Ηράκλειτος τη συνδέει με την έννοια του Θεϊκού Λόγου που αναπτύσσεται δενδρικά σε όλη τη φύση μέχρι τον Λόγο του κάθε ανθρώπου. Στον «Τίμαιο» έχουμε την Φωτιά που δεν καίει αλλά φωτίζει την όραση, αλλά και στο «Συμπόσιο» ταυτίζεται με την έμπνευση και την ενόραση.
Η Λερναία Ύδρα (Σκορπιός και κατώτερα ένστικτα) καίγεται και νικιέται μόνο από τη Φωτιά.
Ο Φοίνικας αναγεννιέται μέσα από αυτήν!
Το αίμα στους αλχημιστές, είναι το πυρ μέσα στο οποίο ζει η Ψυχή. Στην αλχημεία ένα συγκεκριμένο είδος «μαλακού» πυρός (το γνωστό μπεν μαρί), διαχωρίζει το «ακάθαρτο» από το «καθαρό» το «πτητικό» από «σταθερό» και έτσι αποκτάται η Prima Materia, η πρώτη ύλη που είναι κατάλληλη για επεξεργασία και ανάπτυξη, ώστε να δημιουργηθεί ο χρυσός και η Φιλοσοφική Λίθος!
Η φωτογραφία είναι προϊόν ΑΙ
Διάβασε επίσης:
Δείτε και αυτά