Αν η Αφροδίτη στους Ιχθύς ήταν ένα ποίημα που ξέχασες στην τσέπη του παλτού, τώρα είναι ένα σύνθημα γραμμένο με σπρέι στον τοίχο της πόλης. Στον Κριό, η ανάγκη δεν περιμένει επιβεβαίωση. Δεν ψάχνει ισορροπίες με διπλωματία. Λέει, «αυτό χρειάζομαι τώρα» και το λέει χωρίς υποσημειώσεις.Κοινωνικά, η Αφροδίτη στον Κριό φέρνει μια μετατόπιση από την αρμονία της αποφυγής, στην αρμονία της σύγκρουσης. Η …
Αν η Αφροδίτη στους Ιχθύς ήταν ένα ποίημα που ξέχασες στην τσέπη του παλτού, τώρα είναι ένα σύνθημα γραμμένο με σπρέι στον τοίχο της πόλης. Στον Κριό, η ανάγκη δεν περιμένει επιβεβαίωση. Δεν ψάχνει ισορροπίες με διπλωματία. Λέει, «αυτό χρειάζομαι τώρα» και το λέει χωρίς υποσημειώσεις.
Η αρμονία ως πράξη θάρρους
Κοινωνικά, η Αφροδίτη στον Κριό φέρνει μια μετατόπιση από την αρμονία της αποφυγής, στην αρμονία της σύγκρουσης. Η κοινωνία κουράζεται να διατηρεί προσχήματα. Οι σχέσεις, προσωπικές, επαγγελματικές, πολιτικές, ζητούν καθαρότητα. Δεν είναι απαραίτητα ευγενική αυτή η περίοδος αλλά είναι ειλικρινής. Οι κοινωνίες δεν αρκούνται πια σε συμφωνίες κυρίων. Θέλουν καθαρές θέσεις, άμεσες απαντήσεις, ξεκάθαρα ναι και όχι. Η ευγένεια υποχωρεί μπροστά στην αυθεντικότητα ή στην αγένεια, αν δεν έχουμε δουλέψει αρκετά τον εαυτό μας.
Γιατί η ειλικρίνεια δεν είναι ξεσάλωμα του στόματος, ούτε ο αυθορμητισμός άδεια να εκτοξεύεις ό,τι σου κατέβει και να το βαφτίζεις ειλικρίνεια. Το «λέω αυτό που νιώθω» δεν σημαίνει «δεν φιλτράρω τίποτα». Υπάρχει τεράστια διαφορά ανάμεσα στη διαύγεια και στην εκφόρτιση. Η πρώτη προϋποθέτει επίγνωση και ευθύνη. Η δεύτερη απλώς ανακουφίζει το εγώ.
Η ανάγκη για αρμονία εδώ δεν σημαίνει «να τα βρούμε πάση θυσία». Σημαίνει να υπάρχουμε αληθινά, ακόμα κι αν χρειαστεί να συγκρουστούμε. Η αρμονία δεν είναι πάντα απαλό φως. Μερικές φορές είναι σπίθα που ανάβει φωτιά για να καθαρίσει το πεδίο.
Εδώ αναδύεται το ερώτημα: είναι ο έρωτας σύνδεση ή κατάκτηση; Η Αφροδίτη στον Κριό γέρνει προς το δεύτερο, αλλά όχι απαραίτητα με αρνητικό τρόπο. Είναι η ζωτική ορμή που λέει «υπάρχω επειδή επιθυμώ». Ο υπαρξισμός θα χαμογελούσε ειρωνικά λέγοντας πως η επιλογή μάς καθορίζει. Μόνο που τώρα η επιλογή γίνεται με ταχύτητα πυραύλου και μερικές φορές χωρίς ζώνη ασφαλείας.
Στο οικονομικό πεδίο, η παρόρμηση αυξάνεται. Αγορές για να νιώσουμε ζωντανοί, ρίσκα για να αποδείξουμε ότι μπορούμε. Το χρήμα γίνεται προέκταση της ταυτότητας. Ξοδεύω άρα υπάρχω. Χρειάζεται όμως επίγνωση γιατί άλλο πρωτοβουλία κι άλλο βιασύνη.
Ποια ανάγκη υπηρετώ;
Σε ατομικό επίπεδο, αυτή η διέλευση αγγίζει τον πυρήνα της αυτοεκτίμησης. Τι θεωρείς ότι αξίζεις; Πόσο άμεσα το διεκδικείς; Η Αφροδίτη στον Κριό δεν αντέχει την παθητική αναμονή. Αν έχεις μάθει να καταπίνεις τις ανάγκες σου για να μη διαταράξεις τις ισορροπίες, τώρα δυσκολεύεσαι να συνεχίσεις το ίδιο μοτίβο.
Ψυχολογικά, ενεργοποιείται το αρχέτυπο της πρωτογενούς βούλησης. Η ανάγκη προηγείται της στρατηγικής. Και αυτό είναι λυτρωτικό αλλά και επικίνδυνο. Γιατί αν δεν γνωρίζεις τι πραγματικά χρειάζεσαι, μπορεί να παλέψεις με πάθος για κάτι που απλώς σου γυάλισε.
Για όσους έχουν μάθει να καταπιέζουν την επιθυμία τους για να μη χαλάσουν την εικόνα τους, αυτός ο μήνας είναι μικρή επανάσταση. Για όσους ήδη ζουν παρορμητικά, ίσως χρειαστεί λίγη αυτοσυγκράτηση, αλλιώς ο Μάρτιος θα θυμίζει θεατρική παράσταση χωρίς σκηνοθέτη.
Υπάρχει και μια φιλοσοφική διάσταση. Η ανάγκη είναι έλλειψη ή κινητήριος δύναμη; Στον Κριό γίνεται κινητήριος δύναμη. Δεν παραπονιέται. Δρα! Το ερώτημα είναι αν η δράση αυτή χτίζει γέφυρες ή καίει τις προηγούμενες.
Με το «έμπα» στο ζώδιο, η Αφροδίτη συναντά Ποσειδώνα και Κρόνο.
Η Αφροδίτη στον Κριό δεν ζητά να είμαστε αρεστοί. Ζητά να είμαστε ζωντανοί αλλά να αναλάβουμε την ευθύνη γι’ αυτό.
Αν τολμήσεις να αγαπήσεις χωρίς να κρύβεσαι πίσω από μάσκες, αναγκάζεσαι να δεις το κενό σου. Και ίσως να γελάσεις με αυτό. Ένα γέλιο, σαν να συνειδητοποιείς ότι κυνηγούσες τον έρωτα με περικεφαλαία ενώ χρειαζόταν απλώς να βγάλεις τα παπούτσια σου.
Διάβασε επίσης:
Δείτε και αυτά