Από τις 19 Μαΐου έως τις 13 Ιουνίου, η Αφροδίτη βρίσκεται στον Καρκίνο και το κλίμα αλλάζει σαν σαλόνι ελληνικής οικογένειας λίγο πριν έρθουν οι συγγενείς από το χωριό. Τα μαξιλάρια φουσκώνουν, οι μνήμες γυαλίζονται και ξαφνικά θυμάσαι ότι έχεις καρδιά, παρελθόν και μια παράξενη ανάγκη να κοιτάζεις παλιές φωτογραφίες στις δύο το πρωί.Η Αφροδίτη στον Καρκίνο δεν ερωτεύεται απλώς. Υιοθετεί. Θέλεις σ…
Από τις 19 Μαΐου έως τις 13 Ιουνίου, η Αφροδίτη βρίσκεται στον Καρκίνο και το κλίμα αλλάζει σαν σαλόνι ελληνικής οικογένειας λίγο πριν έρθουν οι συγγενείς από το χωριό. Τα μαξιλάρια φουσκώνουν, οι μνήμες γυαλίζονται και ξαφνικά θυμάσαι ότι έχεις καρδιά, παρελθόν και μια παράξενη ανάγκη να κοιτάζεις παλιές φωτογραφίες στις δύο το πρωί.
Η Αφροδίτη στον Καρκίνο δεν ερωτεύεται απλώς. Υιοθετεί. Θέλεις συναίσθημα με ιστορικό βάθος, σχέσεις με μυρωδιά από παλιό σπίτι και ανθρώπους που να ξέρουν πότε πρέπει να μιλήσουν και πότε να σε αφήσουν να κοιτάζεις σιωπηλά το ταβάνι. Είσαι σαν τον Μαρτσέλο Μαστρογιάνι στο 8 ½ του Φελίνι που ενώ γύρω του καταρρέουν τα πάντα, εκείνος μοιάζει να ανησυχεί κυρίως για το αν πρόλαβε να γίνει μύθος, πριν γίνει νευρικός. Περιτριγυρισμένος από ανθρώπους, επιθυμίες και αναμνήσεις, αλλά βαθιά χαμένος μέσα στις συναισθηματικές σκιές του παρελθόντος, δείχνει μια πολύ χαρακτηριστική πλευρά της Αφροδίτης στον Καρκίνο. Την ανάγκη για να αγαπηθείς, όχι για αυτό που δείχνεις τώρα, αλλά γι’ αυτό που κουβαλάς πάντα.
Αυτό το διάστημα γίνεσαι πιο ευάλωτος αλλά και πιο προστατευτικός. Θέλεις ανθρώπους που να ξέρουν πώς πίνεις τον καφέ σου όταν είσαι στενοχωρημένος και πώς σωπαίνεις όταν κάτι σε πονά. Το φλερτ γίνεται λιγότερο θεατρικό και περισσότερο υπαρξιακό. Η ανάγκη σου για οικειότητα μεγαλώνει αλλά μαζί της μεγαλώνει και η ανασφάλεια. Έτσι μπορεί να ζητάς τρυφερότητα σαν αυτόν που κάνει σκληρή ανάκριση για να βεβαιωθεί ότι δεν θα τον εγκαταλείψουν στο επόμενο επεισόδιο.
Η Αφροδίτη όμως είναι και χρήμα, αξίες, ανάγκες και στον Καρκίνο τα οικονομικά αντιμετωπίζονται με ενστικτώδη τρόπο. Ξοδεύεις περισσότερο για το σπίτι, την οικογένεια, τη διατροφή και οτιδήποτε σου δημιουργεί αίσθημα προστασίας. Οι οικονομικές αποφάσεις γίνονται λιγότερο λογικές και περισσότερο ψυχολογικές. Δεν αγοράζεις αντικείμενα. Αγοράζεις συναισθηματικά καταφύγια.
Κοινωνικά, η Αφροδίτη στον Καρκίνο στρέφει το ενδιαφέρον σε θέματα οικογένειας, στέγης, παράδοσης και συλλογικής ταυτότητας. Οι κοινωνίες θυμούνται τις ρίζες τους, άλλοτε δημιουργικά και άλλοτε με εκείνη τη γλυκά επικίνδυνη νοσταλγία που κάνει τους ανθρώπους να μπερδεύουν την ιστορία με το προσωπικό τους παράπονο. Το συναίσθημα γίνεται πολιτικό εργαλείο. Η νοσταλγία αποκτά αξία συναλλάγματος και κάπου εκεί αρχίζει η μεγάλη μάχη ανάμεσα στην πραγματική φροντίδα και τη συναισθηματική χειραγώγηση.
Στο χρήμα αναζητάς ασφάλεια και όχι ρίσκο. Είναι η περίοδος όπου ακόμη και οι πιο κυνικοί αντιμετωπίζουν το σπίτι σαν προσωπικό βασίλειο και τον τραπεζικό λογαριασμό σαν κονσέρβα σε πυρηνικό καταφύγιο.
Η Αφροδίτη στον Καρκίνο δεν λειτουργεί με τη λογική αλλά με τη μνήμη. Σε κάνει να θυμάσαι ανθρώπους, σπίτια, βλέμματα και εκκρεμότητες που νόμιζες ότι είχες αφήσει πίσω σου και ίσως τελικά αυτό να είναι το πραγματικό της νόημα. Το ζήτημα δεν είναι να επιστρέψεις στο παρελθόν αλλά να καταλάβεις γιατί ένα κομμάτι σου δεν έφυγε ποτέ από εκεί. Γιατί οι πιο βαθιές συναισθηματικές ιστορίες δεν τελειώνουν, όταν κλείνει μια πόρτα αλλά όταν σταματάς να περιμένεις ότι κάποιος θα την ανοίξει ξανά.
*Η φωτογραφία έχει δημιουργηθεί με AI
Δείτε και αυτά